به دلایلی کاملا شخصی

تعطیل

فعلا

شاید بعدا بازم اومدم

بیخیال

خداحافظ

چقدر بده آدم خوب نباشه، یا یه کار خوب بلد نباشه. مثلا وقتی دوستش در مورد اینکه نمیتونه از فکر و خیال درس بخونه، ازش کمک میخواد، به جای اینکه دو تا راه حل خوب ارائه بده...

تنها راه حلی که داشتم این بود که نگفتم:

خودارضایی کن، درس بخون.

خودم همیشه همین کارو میکردم...

"قسم بخورید که به هیچ عنوان و هرگز دست در شلوار خود نکنید"

اینو تو یه وبلاگ برای ترک خودارضایی نوشته بود!

یه چیزیو واقعا دوست ندارم. اینکه یکی بیاد نوشته هارو بخونه بعد فکر کنه من دخترم یا پسرم؟ و منو دختر یا پسر خطاب کنه. کسی که اینارو میخونه منو نمیبینه و نمیدونه من ظاهرا چی هستم. من یه وبلاگ دیگه هم دارم که با جنسیت ظاهریم مینویسم و یه وبلاگ دیگه هم داشتم که با جنسیتی که ظاهرا نیستم مینوشتم. از طرز برخوردها که ملاکش جنسیته خوشم نمیاد. واقعا وقتی که من یه بی.سک.سو.ال (یا بی.سک.شو.ال) هستم و کسی هم منو نمیبینه اینجا، چه اهمیتی داره که من چی هستم؟ واسه اونایی که نمیدونن بی.سک.سو.ال یعنی چی، بگم که این یعنی دوجنس گرا بودن و با دوجنسی خیلی فرق داره. دوجنس گراها از لحاظ جسمی هیچ مشکلی ندارن فقط فرقشون با آدمای عادی اینه که به دو جنس مخالف و موافق شون گرایش دارن. برای من واقعا فرق نمیکنه کی دختره کی پسره، و مثل همه ی آدمها به هر کی نخوام گرایش جن سی ندارم، یعنی لجن نیستم که هر کیو میبینم بخوام. به نظرم باید یه جایی باشه که آدم توش راحت باشه. من فکر میکنم شاید شاید شاید اون جا، همین جا باشه. پس دست از حدس زدن بردارید. یه آدمم، مگه نه؟

و همگی در مقابل هم شلوارها را پایین بکشید

و ببینید به اندازه ی تمام آدمیان، آلت های تناسلی مختلف هست!